
Han Kuiper zit 10 jaar bij Quarant
De dynamiek en speelsheid wil ik voorlopig nog niet missen
Van een clubje bevlogen partners naar een volwassen adviesbureau: in tien jaar tijd zag Han Kuiper Quarant flink groeien. Wat bleef, is de persoonlijke, open cultuur waarin collega’s elkaar scherp houden, veel verantwoordelijkheid krijgen en op elkaar kunnen terugvallen. Ter gelegenheid van zijn tienjarig jubileum blikt hij terug op zijn meest memorabele momenten én houdt hij de blik vooruit. Want ja, onze informatiebeveiliging- en privacyman ziet voorlopig nog mooie uitdagingen genoeg.
Tien jaar geleden was Han Kuiper op zoek naar een werkplek waar hij de vrijheid zou krijgen om zijn eigen projecten vorm te geven, maar waar hij ook kon sparren met collega’s. ‘Ik zocht een organisatie die mij voldoende eigen ruimte en verantwoordelijkheid zou geven. Maar ik vond het ook belangrijk om in een groep mensen te werken met veel kennis – zeker ook kennis die ik zelf niet had. Zo kun je elkaar versterken. En blijf je scherp en geprikkeld om je verder te blijven ontwikkelen.’
Menselijkheid in onzekere tijden
In de afgelopen tien jaar zag Han Quarant uitgroeien van een kleine organisatie die sterk leunde op de partners tot een volwassen adviesbureau met een bredere expertise en een professionelere werkwijze. Die groei veranderde veel, maar niet alles. ‘In de loop der tijd kozen we ervoor om onze kennis te verbreden en meer mensen aan te nemen, zodat we meer en andere opdrachten konden realiseren. Ook onze werkwijze is verder geprofessionaliseerd. Maar wat is gebleven, is die open, menselijke cultuur.’
De coronaperiode vindt Han daar een treffend voorbeeld van. Begin 2020 waren er net drie nieuwe collega’s begonnen. Kort daarna, ze zaten nog in hun proeftijd, ging Nederland grotendeels op slot. Han: ‘Ik was net als iedereen nieuwsgierig: we hebben drie mensen aangenomen, hoe gaat Quarant daarmee om? Maar de directie maakte direct duidelijk: ‘We weten niet wat er gaat gebeuren, maar we gaan het hoe dan ook samen redden’. Dus ja, inclusief die drie nieuwe collega’s. Echt die menselijke maat, óók in onzekere tijden voor het bedrijf. Dat is best bijzonder. Hierin kwam voor mij veel samen wat ik ‘typisch Quarant’ vind: omkijken naar elkaar, lef tonen en samen de schouders eronder zetten.’
Snel schakelen: 37 sessies in 24 dagen
Een andere periode die Han nog levendig voor de geest staat, was een opdracht rondom de invoering van de AVG. Zeven Gelderse omgevingsdiensten wilden hun medewerkers bewustmaken van de gevolgen van de nieuwe privacywetgeving. ‘En dat waren er niet weinig’, legt Han uit. ‘Van bodemspecialisten tot directieleden: zo’n 700 medewerkers moesten begrijpen wat de regels betekenden voor het dagelijkse werk. De wens was om de sessies vóór de zomer af te ronden. Maar ik dacht: het zijn overheden die dat roepen, dus de soep wordt niet zo heet gegeten als ‘ie wordt opgediend. We doen een deel voor de zomervakantie en een deel erna.’
Maar een nieuwe trainee pakte de opdracht voortvarend aan. Ze beet zich erin vast en kreeg het voor elkaar om in slechts 24 dagen maar liefst 37 sessies te organiseren. ‘Uiteindelijk volgden 672 medewerkers de training! Dat was echt briljant. Ik snap nog steeds niet hoe ze dat gedaan heeft’, vertelt Han lachend. ‘Ik vond het ook wel humor. Mijn agenda blééf maar vollopen met afspraken. Ik was helemaal dolgedraaid, kon het woord AVG echt niet meer horen.’
Het project onderstreepte voor Han hoe snel Quarant kan schakelen als er iets moet gebeuren. ‘Je ziet dan wat we voor elkaar kunnen krijgen als we samen de schouders eronder zetten.’
‘Ik vond het wel humor, mijn agenda blééf maar vollopen, maar het toonde ook wat we voor voor elkaar krijgen als we samen de schouders eronder zetten’
Vijf jaar bij dezelfde opdrachtgever
Als je Han vraagt naar zijn favoriete opdracht, dan roept hij zonder twijfel die bij Berg en Dal. Een tijdelijke opdracht als vervanger van de destijds zieke Chief Information Security Officer (CISO) groeide uit tot een samenwerking die al ruim vijf jaar duurt. ‘Het idee was dat ik dat gat een paar maanden zou vullen, maar de betreffende CISO keerde niet meer terug. Voor die medewerker natuurlijk een drama, maar voor mij pakte het heel goed uit. Ik kon inhoudelijk veel brengen aan de privacy-kant, heb in de loop der tijd ook het team opnieuw helpen opbouwen en ook qua cultuur paste het goed.’
De samenwerking verliep zo goed dat Han zelfs gevraagd werd om in dienst te komen. ‘Dat heb ik niet gedaan, omdat ik de dynamiek en speelsheid van Quarant niet wilde missen. Maar het zegt natuurlijk wel iets over hoe goed de match was, en nog altijd is.’
Vakgebied dat blijft prikkelen
Wie denkt dat Han na tien jaar wel toe is aan iets nieuws, heeft het mis. ‘Ik heb absoluut niet de behoefte om verder te kijken. Er gebeurt zoveel in mijn vakgebied; ik word voortdurend geprikkeld.’
Hierbij doelt hij vooral op alle ontwikkelingen rondom kunstmatige intelligentie. Vooral bij informatiebeveiliging en privacy ziet Han mogelijkheden om slimmer en efficiënter te werken. Denk aan het uitzoeken en uitschrijven van wet- en regelgeving en procedures: werk dat veel tijd kan kosten. ‘Procedures en beleidsstukken kun je grotendeels aan AI overlaten – wel goed checken natuurlijk – terwijl je zelf de regie houdt. Daardoor kun je je veel meer bezighouden met de vragen die er echt toe doen: wat vinden we belangrijk en hoe dragen we dat uit in de organisatie?’
Maar er is ook een keerzijde. ‘Hoe snel AI kwetsbaarheden in software kan opsporen en misbruiken, vind ik echt schokkend. Maar die dubbele ontwikkeling houdt het vak ook boeiend. De kunst is om de mogelijkheden te benutten zonder de risico’s uit het oog te verliezen.’
‘Ik heb absoluut niet de behoefte om verder te kijken; er gebeurt zoveel in mijn vakgebied’



AI: een boeiende maatschappelijke opgave voor Quarant
Als Han vooruitkijkt naar de komende tien jaar, hoopt hij vooral dat Quarant trouw blijft aan zichzelf. ‘Tegelijkertijd ben ik nieuwsgierig hoe het consultancyvak gaat veranderen en hoe Quarant hierin mee zal bewegen. En ook hierbij zal AI ongetwijfeld een rol spelen.’ Maar minstens zo belangrijk vindt hij de vraag hoe mensen met alle nieuwe technologie kunnen meekomen. Daarin ligt voor Quarant een belangrijke maatschappelijke rol.
Hij legt uit: ‘Niet alleen organisaties, maar ook ambtenaren en burgers moeten leren omgaan met nieuwe technologie en de gevolgen ervan. De adoptiekant wordt steeds belangrijker. De kloof tussen mensen die de ontwikkelingen gemakkelijk volgen en mensen die moeite hebben om het tempo bij te benen, dreigt steeds groter te worden. Hoe zorgen we ervoor dat zoveel mogelijk mensen mee kunnen gaan in de stroom van nieuwe technische mogelijkheden? En hoe blijf je daarbij kritisch denken? Je moet natuurlijk ook kunnen beoordelen of wat AI uitspuugt wel klopt en waardevol is. Ik hoop dat we hierin als bedrijf een belangrijke maatschappelijke bijdrage zullen leveren.’

Weg bij Big Tech 1: risico’s van datadeling
Hoe worden we minder afhankelijk van de grote Amerikaanse techbedrijven? In ‘Weg bij Big Tech deel 1′: de risico’s van datadeling.
Weg bij Big Tech 2: verkenning van alternatieven
Hoe worden we minder afhankelijk van de grote Amerikaanse techbedrijven? In ‘Weg bij Big Tech deel 2’: verkenning van alternatieven.
Weg bij Big Tech 3: ervaringen in de praktijk
Hoe worden we minder afhankelijk van de grote Amerikaanse techbedrijven? In ‘Weg bij Big Tech deel 3’: praktijkervaringen met alternatieven.
